ที่ดิน ขายที่ดิน บ้านและที่ดิน ซื้อขายที่ดิน
บ้านที่ดิน ขายที่ ซื้อที่ดิน ซื้อที่
|
กลอนดอกสร้อย http://school.obec.go.th/donyai/dogsoi.htm
ที่ดินแนะนำ
กลอนดอกสร้อย http://school.obec.go.th/donyai/dogsoi.htm
กลอนดอกสร้อย
เด็กน้อย
เด็กเอ๋ยเด็กน้อย | ความรู้เรายังด้อยเร่งศึกษา |
| เมื่อเติบใหญ่เราจะได้มีวิชา | เป็นเครื่องหาเลี้ยงชีพสำหรับตน |
| ได้ประโยชน์หลายสถานเพราะการเรียน | จงพากเพียรไปเถิดจะเกิดผล |
| ถึงลำบากตรากตรำก็จำทน | เกิดเป็นคนควรหมั่นขยันเอย.... |
แมวเหมียว
แมวเอ๋ยแมวเหมียว | รูปร่างปราดเปรียวเป็นนักหนา |
| ร้องเรียกเหมียว ๆ เดี๋ยวก็มา | เคล้าแข้งเคล้าขาน่าเอ็นดู |
| รู้จักเอารักเข้าต่อตั้ง | ค่ำ ๆ ซ้ำนั่งระวังหนู |
| ควรนับว่ามันกตัญญ | พอดูอย่างไว้ใส่ใจเอย ฯ |
ตั้งไข่
ตั้งเอ๋ยตั้งไข่ | จะตั้งไยไข่กลมก็ล้มสิ้น |
| ถึงว่าไข่ล้มจะต้มกิน | ถ้าตกดินเสียก็อดหมดฝีมือ |
| ตั้งใจเรานี้จะดีกว่า | อุตส่าห์อ่านเขียนเรียนหนังสือ |
| ทั้งวิชาสารพัดเพียรหัดปรือ | อย่าดึงดื้อตั้งไข่ร่ำไรเอย ฯ |
นกขมิ้น
ปักเอ๋ยปักษิน | นกขมิ้นเรื่อเรืองเหลืองอ่อน |
| ถึงเวลาหากินก็บินจร | ครั้นสายัณห์ผันร่อนมานอนรัง |
| ความเคยคุ้นสกุณาอุตสาหะ | ไม่เลยละพุ่มไม้ที่ใจหวัง |
| เพราะพากเพียรชอบที่มีกำลัง | เป็นที่ตั้งตนรอดตลอด เอย ฯ |
จิงโจ้
จิงเอ๋ยจิงโจ้ | เล่นโล้ในลำสำเภาใหญ่ |
| เพื่อออกแรงออกกำลังโดยตั้งใจ | ที่จะให้เข้มแข็งและอดทน |
| เรานักเรียนต้องไม่คร้านการกีฬา | เรื่องพลศึกษาต้องฝึกฝน |
| ให้แข็งแรงถ้วนทั่วทุกตัวตน | เพื่อเป็นคุณแก่ตนและชาติ เอย ฯ |
ซักส้าว
ซักเอ๋ยซักส้าว | ผลมะนาวทิ้งทานในงานศพ |
| เข้าแย่งชิงเหมือนสิ่งไม่เคยพบ | ไม่น่าคบเลยหนอพวกขอทาน |
| ดูประหนึ่งขัดสนจนปัญญา | มีทางหากินได้หลายสถาน |
| ประหลาดใจเหตุไฉนไม่ทำงาน | ประกอบการอาชีพที่ดี เอย ฯ . |
ตุ๊ดตู่
ตุ๊ดเอ๋ยตุ๊ดตู่ | ในเรี่ยวในรูช่างอยู่ได้ |
| ขี้เกียจนักหนาระอาใจ | มาเรียกให้กินหมากไม่อยากคบ |
| ชาติขี้เกียจเบียดเบียนแต่เพื่อนบ้าน | การงานสักนิดก็คิดหลบ |
| ตื่นเช้าเราจักหมั่นประชันพลบ | ไม่ขอพบขี้เกียจเกลียดนัก เอย ฯ |
เรือเล่น
เรือเอ๋ยเรือเล่น | สามเส้นเศษวาไม่น่าล่ม |
| ฝีพายลงเต็มลำจ้ำตะบม | ไปขวางน้ำคว่ำจมลงกลางวน |
| ทำขวาง ๆ รี ๆ ไม่ดีหนอ | เที่ยวขัดคอขัดใจไม่เป็นผล |
| จะก่อเรื่องเคืองข้องหมองกมล | เกิดร้อนรนร้าวฉานรำคาญ เอย ฯ |
นกเอี้ยง
นกเอ๋ยนกเอี้ยง | คนเข้าใจว่าเจ้าเลี้ยงซึ่งควายเฒ่า |
| แต่นกเอี้ยงนั้นเลี่ยงทำงานเบา | แม้อาหารก็ไปเอาบนหลังควาย |
| เปรียบเหมือนคนทำตนเป็นกาฝาก | รู้มากเอาเปรียบคนทั้งหลาย |
| หนึ่งงานหนักคอยสมัครงานสบาย | จึงน่าอายเพราะเอาเยี่ยงนกเอี้ยง เอย ฯ |
นกกิ้งโครง
นกเอ๋ยนกกิ้งโครง | หลงเข้าโพรงนกเอี้ยงเถียงเจ้าของ |
| อ้อยอี๋เอียงอ้อยอี๋เอียงส่งเสียงร้อง | เจ้าของเขาว่าหน้าไม่อาย |
| แต่นกยังรู้ผิดรัง | นักปราชญ์รู้พลั้งไม่แม่นหมาย |
| แต่ผิดรับผิดพอผ่อนร้าย | ภายหลังจงระวังอย่างพลั้ง เอย ฯ |
กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า
พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ)
| วังเอ๋ยวังเวง | หง่างเหง่งย่ำค่ำระฆังขาน |
| ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวากาล | ค่อยค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน |
| ชาวนาเหนื่อยอ่อนต่างจรกลับ | ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน |
| ทิ้งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล | แลทิ้งตนตูเปลี่ยวอยู่เดียวเอย..... |
| ความเอ๋ย ความรู้ | เป็นเครื่องชูชี้ทางสว่างไสว |
| หมดโอกาสที่จะชี้ต่อนี้ไป | ละห่วงใยอยากรู้ลงสู่ดิน |
| อันความยากหากให้ไร้ศึกษา | ย่นปัญญาความรู้อยู่แค่ถิ่น |
| หมดทุกข์ขลุกแต่กิจคิดหากิน | กระแสวิญญาณงันเพียงนั้นเอย.. |
| ห่วงเอ๋ยห่วงอะไร | ไม่ยิ่งใหญ่เท่าห่วงดวงชีวิต |
| แม้คนลืมสิ่งใดได้สนิท | ก็ยังคิดขึ้นได้เมื่อใกล้ตาย |
| | เคยเป็นทุกข์ห่วงใยเสียได้ง่าย |
| ใครจะยอมละแดนแสนสบาย | โดยไม่ชายตาใฝ่อาลัยเอย..... |
ไก่แจ้
| ไก่เอ๋ยไก่แจ้ | ถึงยามขันขันแซ่กระชั้นเสียง |
| โก่งคอเรื่อยร้องซ้องสำเนียง | ฟังเพียงบรรเลงวังเวงดัง |
| ถ้าตัวเราเหล่านี้หมั่นนึก | ถึงคุณครูผู้ฝึกสอนสั่ง |
| ไม่มากนักสักวันละสองครั้ง | คงตั้งแต่สุขทุกวันเอย ฯ |
จ้ำจี้
| จ้ำเอ๋ยจ้ำจี้ | เพ้อเจ้อเต็มทีไม่มีผล |
| ดอกเข็มดอกมะเขือเจือระคน | สับสนเรื่องราวยาวสุดใจ |
| เขาจ้ำแจวจ้ำพายเที่ยวขายของ | เร่ร้องตามลำแม่น้ำไหล |
| ชอบรีบแจวรีบจ้ำหากำไร | จ้ำทำไมจ้ำจี้ไม่ดีเอย ฯ |
กาดำ
| กาเอ๋ยกาดำ | รู้จำรู้จักรักเพื่อน |
| ได้เหยื่อเผื่อแผ่ไม่แชเชือน | รีบเตือนพวกพ้องร้องเรียกมา |
| ต่างกลุ้มรุมล้อมพร้อมพรัก | น่ารักน้ำใจกระไรหนา |
| การเผื่อแผ่แน่ะพ่อหนูจงดูกา | มันโอบอารีรักดีนักเอย ฯ |
แมงมุม
| แมงเอ๋ยแมงมุม | ขยุ้มหลังคาที่อาศัย |
| สั่งสอนลูกรักให้ชักใย | ลูกไกลไม่ทำต้องจำตี |
| ได้ความเจ็บแค้นแสนสาหัส | เพราะขืนขัดถ้อยคำแล้วซ้ำหนี |
| เด็กเอ๋ยเจ้าอย่าเป็นดังเช่นนี้ | สิ่งไม่ดีครูว่าอย่าทำเอย ฯ |
กะเกย
| กะเอ๋ยกะเกย | อย่าละเลยกุ้งไม้ไว้จนเหม็น |
| มากินข้าวเถิดนะเจ้าข้าวจะเย็น | ไปมัวเล่นอยู่ทำไมใช่เวลา |
| ถ้าถึงยามกินนอนผ่อนผัดนัก | ก็ขี้มักเจ็บไข้ไม่แกล้งว่า |
| จะท้องขึ้นท้องพองร้องระอา | ต้องกินยาน้ำสมอขื่นคอเอย ฯ |
มดแดง
| มดเอ๋ยมดแดง | เล็กเล็กเรี่ยวแรงแข็งขยัน |
| ใครกล้ำกลายมาทำร้ายถึงรังมัน | ก็วิ่งพรูกรูกันมาทันที |
| สู้ได้หรือมิได้ใจสาหัส | ปากกัดก้นต่อยไม่ถอยหนี |
| ถ้ารังเราใครกล้ามาราวี | ต้องต่อตีทรหดเหมือนมดเอย ฯ |
ตุ๊กแก
| ตุ๊กเอ๋ยตุ๊กแก | ตับแก่แซ่ร้องกึกก้องบ้าน |
| เหมือนเตือนให้งูรู้อาการ | น่ารำคาญเสียแท้ ๆ แส่จริงจริง |
| อันความลับเหมือนกับตับที่ลับแน่ | อย่าตีแผ่ให้กระจายทั้งชายหญิง |
| ที่ควรปิดปิดไว้อย่าไหวติง | ที่ควรนิ่งนิ่งไว้ในใจเอย ฯ |
กระต่าย
| กระเอ๋ยกระต่าย | มุ่งหมายเสาะหาแต่อาหาร |
| เผลอนิดติดแร้วดักดาน | ลนลานเชือกรัดมัดต้นคอ |
| จะทำการสิ่งไรให้พินิจ | อย่าคิดแต่ละโมภโลภลาภหนอ |
| เห็นแต่ได้ไขว่คว้าไม่รารอ | จะยื่นคอเข้าแร้วยายแก้วเอย ฯ |
โพงพาง
| โพงเอ๋ยโพงพาง | ทอดขวางตามลำแม่น้ำไหล |
| มัจฉาตาบอดลอดเข้าไป | ติดอยู่ในข่ายขึงตรึงตรา |
| ตาบอดอยู่ประสาตัวตาบอด | อย่าทำสอดตาเห็นเช่นว่า |
| ควรเสงี่ยมเจียมพักตร์รักกายา | อวดฉลาดพลาดท่าพาจนเอย ฯ |
เจ้าการะเกด
| เจ้าเอ๋ยเจ้าการะเกด | ขี่ม้าเทศถือกฤชจิตเจ้ากล้า |
| คอยระวังไพรีจะมีมา | การรักษาหน้าที่ดีสุดใจ |
| อันถิ่นฐานบ้านช่องต้องรักษา | หมั่นตรวจตราเย็นเช้าเอาใจใส่ |
| อย่าเลินเล่อเผลอพลั้งระวังภัย | ถ้าหากใครมัวประมาทมักพลาดเอย ฯ |
โมเย
| โมเอ๋ยโมเย | ไปทะเลเมาคลื่นฝืนไม่ไหว |
| ให้อ่อนจิตอาเจียนวิงเวียนไป | พักอาศัยจอดนอนก็ผ่อนคลาย |
| อันเมาเหล้าเมายามักพาผิด | และพาติดตนอยู่ไม่รู้หาย |
| จะเลื่องลือชื่อชั่วจนตัวตาย | อย่าเมามายป่นปี้ไม่ดีเอย ฯ |
เท้งเต้ง
| เท้งเอ๋ยเท้งเต้ง | คว้างเคว้งอยู่ในลำแม่น้ำไหล |
| ไม่มีเจ้าของปกครองไป | ต้องลอยตามน้ำไปโคลงเคลง |
| เหมือนใครลอยโลเลไม่ยุดหลัก | คนขี้มักกลุ่มรุมกันคุมเหง |
| ต่อความดีป้องตนคนจึงเกรง | อย่าเท้งเต้งมดตะนอยจะต่อยเอย ฯ |
นกเขา
| นกเอ๋ยนกเขา | ขันแต่เช้าหลายหนไปจนเที่ยง |
| สามเส้ากุกแกมแซมสำเนียง | เสนาะเสียงเพียงจะรีบงีบระงับ |
| อันมารดารักษาบุตรสุดถนอม | สู้ขับกล่อมไกวเปลเห่ให้หลับ |
| พระคุณท่านซาบซึมอย่าลืมลับ | หมั่นคำนับค่ำเช้านะเจ้าเอย ฯ |
จันทร์เจ้า
| จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า | ใครขอข้าวขอแกงท้องแห้งหนอ |
| ร้องจนเสียงแห้งแหบถึงแสบคอ | จันทร์จะขอให้เราก็เปล่าดาย |
| ยืมจมูกท่านหายใจเห็นไม่คล่อง | จงหาช่องเลี้ยงตนเร่งขวนขวาย |
| แม้นเป็นคนเกียจคร้านพานกรีดกราย | ไปมัวหมายจันทร์เจ้าอดข้าวเอย ฯ |
ช้างพลาย
| ช้างเอ๋ยช้างพลาย | ร่างกายกำยำล่ำสัน |
| กินไผ่ใบดกตกมัน | ดุดันโดยหมายว่ากายโต |
| มนุษย์น้อยนักหนายังสามารถ | เอาเชือกบาศคล้องติดด้วยฤทธิ์โง่ |
| อย่าถือดีดังช้างทำวางโต | จะยืนโซติดปลอกไม่ออกเอย ฯ |
จุ๊บแจง
| จุ๊บเอ๋ยจุ๊บแจง | เจ้ามีแรงควักข้าวเปียกให้ยายหรือ |
| เห็นจะเป็นแต่เขาเล่าลือ | จะยึดถือเอาเป็นจริงยังกริ่งใจ |
| ความเลื่องลือต่อต่อก่อให้วุ่น | อย่าเพ่อฉุนเชื่อนักมักเหลวไหล |
| ควรฟังหูไว้หูดูดูไป | พกหินไว้มีคุณกว่านุ่นเอย ฯ |
ดุเหว่า
| ดุเอ่ยดุเหว่า | ฝีปากเจ้าเหลือเอกวิเวกหวาน |
| ผู้ใดฟังวังเวงบรรเลงลาญ | น่าสงสารน้ำเสียงเจ้าเกลี้ยงกลม |
| เป็นมนุษย์สุดดีก็ที่ปาก | ถึงจนยากพูดจริงทุกสิ่งสม |
| ไม่หลอนหลอกปลอกปลิ้นด้วยลิ้นลม | คนคงชมว่าเพราะเสนาะเอย ฯ |
นกกระจาบ
| นกเอ๋ยนกกระจาบ | เห็นใบพงลงคาบค่อยเพียรขน |
| มาสอดสอยด้วยจงอยปากของตน | ราวกับคนช่างพินิจคิดทำรัง |
| ช่างละเอียดเสียดสลับออกซับซ้อน | อยู่พักร้อนนอนร่มได้สมหวัง |
| แม้นทำการหมั่นพินิจคิดระวัง | ให้ได้ดังนกกระจาบไม่หยาบเอย ฯ |
หนูหริ่ง
| หนูเอ๋ยหนูหริ่ง | ไววิ่งซ่อนซุกกุกกัก |
| ค้อนทับกับแจ้แย่ตารัก | เพราะชั่วนักไม่น่าจะปราณี |
| จะกินได้หรือมิได้ก็ไม่ว่า | ชั้นผ่อนผ้ากัดค้นจนป่นปี้ |
| ทำสิ่งใดใช่ประโยชน์แม้นโทษมี | เป็นไม่ดีอย่าทำจงจำเอย ฯ |
โอละเห่
| โอเอ๋ยโอละเห่ | ิคิดถ่ายเทตื่นนอนแต่ก่อนไก่ |
| ทำขนมแชงม้าหากำไร | เกิดขัดใจกันในครัวทั้งผัวเมีย |
| ผัวตีเมียเมียด่าท้าขรม | ลืมขนมทิ้งไว้ไม่คนเขี่ย |
| ก้นหม้อเกรียมไหม้ไฟลวกเลีย | ขนมเสียเพราะวิวาทขาดทุนเอย ฯ |
ลิงลม
| ลิงเอยลิงลม | ไฉนอมข้าวพองตรองไม่เห็น |
| ลิงก็มีฟันเขี้ยวเคี้ยวก็เป็น | มาอมนิ่งเล่นเล่นไม่เห็นควร |
| แม้ทำการสิ่งใดไม่ตลอด | มาท้อทอดกลางคันคิดหันหวน |
| ทำโอ้โอ้เอ้เอ้ลงเรรวน | คนจะสรวลบัดสีไม่ดีเอย ฯ |
อิ่มก่อน
| อิ่มเอ๋ยอิ่มก่อน | รีบจะไปดูละครโขนหนัง |
| ทิ้งสำรับคับค้อนไว้รุงรัง | เหมาคนอิ่มทีหลังให้ล้างชาม |
| การเฝ้าเอาเปรียบกันอย่างนี้ | มิดีหนอเจ้าฟังเราห้าม |
| คบเพื่อนฝูงจงอุตส่าห์พยายาม | รักษาความสามัคคีจะดีเอย ฯ |
ซุ่มมรดี
| ซุ่มเอ๋ยซุมมรดี | จะเสียทีก็เพราะเพลินจนเลินเล่อ |
| ระวังตนอย่าเป็นคนเผลอเรอ | ระวังพูดอย่าให้เพ้อถึงความใน |
| แม้นใครไม่ระวังตั้งเป็นหลัก | เดินก็มักพลาดพื้นลื่นไถล |
| พูดก็มักพร่ำเผลอเพ้อเจ้อไป | ระวังไว้เป็นทุนแม่คุณเอย ฯ |
![ขายที่ดินสวยติดลำธารสาธารณประโยชน์2ด้าน เป็นส่วนผลไม้นานาชนิด วิวทิวทัศน์สวยงาม บรรยากาศดี ใกล้เขา โซนคลองย่าโม อำเภอวังน้ำเขียว นครราชสีมา [[ราคาขาย 9,000,000.00 บาท]]](http://www.teedindd.com/home//components/com_hotproperty/img/thb/1211_2008_09280003_resize.JPG)
